Susarken Aslında

Susup dinleyesim vardı son sahnede

dudaklarının arasından dökülen senfoniyi..

Söylediklerine biriktiriyordum cevaplarımı

belki sorarsın da söylerim diye,

içimi dolduruyordum gözlerinle..

Derin nefes alıyordum yakınındayken

boynuna yaklaşamadığımdan, korkumdan

olduğum yerden içime çekiyordum seni..

Bakışlarımın yorgunluğundan tutup

sana canlanıyordum içimdeki şarkılarla;

kaçak gözlerle sana bakıyordum doyasıya..

Umudum var mıydı yok muydu sorgulamadan

ihtimaller yürütüyordum kalbimden çıkma;

ya gülümseyerek sevdiğini söylüyordun

ya da bir daha görünmüyordun aynı yakınlıkla..

Yalnızlıktan korkmuyordum, hiç korkmadım

cümlelerimin sadece bana yankılandığı

bu soğuk, karanlık odada; bazen ağlıyordum..

Sensizlikten korkuyordum, ayrılıktan korktuğum gibi..

İçimden dualar ediyordum belki ağzımdan kaçar diye

sen bakış açımdan bağımsız güzelliğinle

dünyayı güzel kılıyordun benim gözümde;

ben sadece susuyordum..