Suskun Çocukluğum

Sabahın gülüşlerinde saklı bakışlarım

Muhabbet sizliğim o yüzden...

Asık suratımın yok bir kabahati,

Kulağımdaki sesler kasvetli!

Anıları sallıyorum çakıl taşları yerine

Geçmiş takvim yapraklarında sektiriyor

Yağmurların ağıdını dinliyor

Bulutların sırlarına karışıyorum,

Yokluğun nöbetidir tuttuğum

Sınırlarındayım yalnızlığın,

Mazide kalmış bütün korkular!

Kolay sönmez bu yangınlar

Bazen çıkar gider

Bazen çıkar gelir

Kalp kanatır benim masalım,

Kaybolup gitmiştir

Ve sahipsizdir

Suskun çocukluğum!