Suskunluğuma...

Kıyısına özlem oturmuş iki satır aşkın

Yosun tutan ellerin

Ve süresiz bekleyişlerin en masum yolcusuyum

Bilsem ki sana çıkacak tüm sokaklar

Ve acıtmayacak canımı yokluğun

Keşke diye başlamayacak sözcüklerim

Yol yapardım umuttan

Ve yaralara merhem gözyaşımdan...

Şimdi puslu gözlerim cam kenarı

Ve ellerim camlarda buğulu ıslak

Solan çiçeklerimle susamışken aşka

Ve sana

Ve süresiz

Ve imkânsızken kavuşmak

Vakitsiz ayrılıklara gebeyken gece

Gözyaşı biriktirmişken avuçlarımda

Gökyüzüne dalarken ümitsizce

Ahla ezber ederken süresiz gidişlerin dönüşe suskunluğunu

Işıksız gözlerle süslerim son(u)mu(du)...

Ve yıldızlar kayarken gökten ıslak yüreğime

Sessiz sedasız ağlar kalbim feryada gömüle gömüle

Savunmasız sözcükler birikir efkârlı gecemin üstüne

Ve anlamsız bir boşluk sallanır gözlerimde

Nedensiz başlar tümcelerim lal olan dilimde

Ve ben bilirim ki

Ne kadar uzaksan bana

Ne kadar imkânsızsan

O kadar vazgeçilmezisin hayatımın...

Kal yüreğimde sakın daha derine inme...!!!