Suskunluk Selası

Garip bir yalnızlık

Büyüyor içimde

Aslında pekte yabancı olmayan

Lâkin aslını,sûretini unuttuğum

Gitmek gibi bir şey değil bu

Bunalım teşviklerinin arttığı

Bedel belkide

Kilometrelerce susmak

Ve aslı sebebine eziyet

Herkes haklı genelde de

Ben hariç nedense

Her sabah suskun uyanırımda

Bu sabah başka sanki

Gözüm saatin işvelerine kayıp

Gidiyor

Ve giden gidiyor işte

Belki vedası yarım kalmış

Şafak başlangıcı,garip bir

Zaman diliminde

Belkide bensel bencilleşmeler

Belirginleşmere kucak açan

Şimdi buruklaşan gamzeler yanağımda

Hani şu beklentisi boş çıkan çocuklar gibi

Yani

İçerim parçalı bulutlu

Akıyorum bir yerden bir yere

Hayallerin sekmesinde

Suskun sabah var şimdi

Sus pus güneşi doğurmuş

Hayatının son demini yaşıyor gibi

Bende böylesine cılız bir ürperişte

Sabah sükûnetine

Doluyorum içten içe

Her balığa bir şişe

Her şişeye bir ben

Diye diye

Meğerse...

Ekim 2010