Susma

Sustun...

Sustum...

Sustuk.

Nereye kadar ?

Bu susuşun kime ne faydası var ?

Izdırap içinde bak şimdi anılar

Biliyorum...

Geri gelmez artık , kaybolan yıllar.

Ve yine biliyorum...

Bizim değil yarınlar

Ağlıyor ikimize...

Unutulan hatıralar.

Susma...

Konuş ey hırçın bakışlım

Sen sustukca ben cehennemi yaşadım

Sustum...

Kelimeler biriktirdim içerimde...

Sana söyleyemediğim

Sen susutukca bende susutum

Söyleyemediklerimi içerimde tuttum

Kafiyeli , kafiyesiz şiirler yazdım

Beyaz güvercinlerin kanadına taktım

Olurya belki sana ulaştırırlar

Susukunkuğumu sana anlatırlar

Susma...

Konuş...

Bağır , çağır...

Hatalarımı yüzüme haykır

Sebep sensin de bu suskunluğa

Sözlerini hançer hançer yüreğime batır

Konuş artık...

Ver beni bana...

Al seni benden

Bitir bu ızdırabımı

Konuş...

Beni huzura kavuştur.