Susmayabilirdim Belki de

Uzaklığın meşrebine dokunur gibi geçiyorum ahvâlimden

Dünyaların en ruhânî tarafından kaldırıyorum kendimi

Sokaklar beş parasız, mendil satan yeryüzü

İçeriler pek soğuk

Oysa gülümsüyor evimin dış yüzü

Yâkîn olunan hazanların da bilinmeyen mutluluğu vardır

Öyle ya, hayatlar hayatlar üstüne hüküm giyer

Her şey başkadır; fakat yol birdir derler

Sevip de bırakırsan küser azize

İlişkilerde böyledir vaziyetler

Ruhumdan ayrılan çoğu evvel öksüz benden

Velev ki; ciğerim yanıyordur, bilmediğimden

Ötekiler ötesi bir zamanın

Ayağına takılan kimsesizleriyiz

Biraz biraz eksilterek her şeyi

Bugün anlatmalıydım tüm bunları göğe

Bilirim, yukarılardadır hikmet

Susmayabilirdim belki de