Sustu Dilim

sustu dilim sensizliğimde

kayboldum umutsuz şiirlerde

çiçekler açmıyor artık evimin hiç bir yerinde

sürüklendim kederlerinde

seni kendime yasak ettim

sustu

lal oldu dilim

ben yok olup yittim

bir tek seni içimden

yitiremedim

hangi sensizliğe dalsam seninleydim

hangi sokağa girsem peşimden geldin

kaç damlaydı göz yaşlarım

kaç kez senin için ağladım

hiç hesabını tutamadım

senden sonra yaşamak için

ben hep yine sevdana sarıldım

boş çerçeveler süsledi duvarlarımı

hep hasretin sardı anılarımı

sinemaya hep iki bilet aldım

aşk filmlerinde yine ben sensiz kaldım

senden sonra dolmadı hiç boşluklarım

hep sensizliğimi avuçladım

katlayıp,katlayıp hüzünleri sardım

sen sebebiydin hep arayışlarımın

hayatla bile sen gelesin diyeydi tüm kavgalarım

biliyordum imkansızdın

biliyordum gelmeyecektin

oysa her zaman canımın parçasıydın

sende yaşayamadıklarımı buldum sandım

bir aşk doldu ki içime şaha kalktım

doldu taştı seninle tüm kıyılarım

yüzümdeydin hep imbatı gibi izmirin

rüzgar yerine yüzüme esenim

sen çayım sen şekerim

burnumdan tütenim

sen ki damarımda akanım

gitsen de

hala içlerimde susmayanım

hep yüreğime,yüreğime asılanım

sevda diye yüreğime yazılanım

geçmiyor ki sensiz hiç bir an/ım

içimde dışımda

ama yüreğimde,

ama göz yaşımda

hep benimle yaşayanım

bil ki sevdanı içimden atamadım..

MıSRa