Sustu İçimdeki Ben

----------

Sustu içimdeki bana dair ben sustu

Dünden kalma bir hüzünden,

Ustura kesiği efkâr düştü

Terk ediyorum içimde üşüyen gülüşleri

Prangaya vurulmaya geç kalmamak gerek diyor yüreğim

Dünyama berrak düşler gibi ak melâl

Suskularına gem vurmadan, dem bu dem demek gerek

Ey hüzün, duy içimden geçen her salise acıyı

Ayırma gözlerimin önünden yâr hâyâlini

Bilirim sevilemedim hiçbir celsesinde yüreğinin

Ve bilirim imbadına esrik bir hâyâl duygudan öte değilim

Ömrümden çekip giden yeşilden ırak bahar sustu

Yaşadığım her ana makbülsüz lâl-ı gühar küstü

Paslı bir yalnızlık ıslanır gözlerimde

Ey yâr görüyorsun bak da bu ahvalime

Gitmelere adanmış her sözün her söylemine

Gizli bir ürküntü batıyor içerime

Sustu muallak bir zamanın kovumundan saatler

Sustu uhrevi düşüncemden zebercet tüm düşler

Bu gece uğramaz bana senli rüyâlar bilirim

Ve bilirim içimde uzayan bir vuslat büyüyecek

Paramparça uykularım, bak darmadağınım

Ruhumun gizeminde iblisten bir gölge düşecek

Solumun zeminde derin bir ilhak aşka dair

İçimdeki hançer kutsanmış kanımla bileylenecek

Sustu geçen susuz aşk içimdeki zemheriden

İçerime kor ateşi , ölmeme ferman düştü

Durup dururken beni çaresizlik hançerliyor

Bir telaşı yükleyip yeni bir telaşa ürpertim

İçimde pert edilen lodostan ibaret bir kule

Dağılır gönül ülkem yeniden çöken ben içinde

Sustu melteme inat mateme esen fırtına sustu

Şimdi taaa içerime pervasız sevda düştü..