S'ustura

bir

kaleme

ritim vermeyi,

şiir yazmayı mesela

bilmem, bilemem de.. hani bazen

“kelimeleri bağdaş kurma dilinde” diyorsun ya

hani,

“susma,

susma artık,

konuş be adam” diyorsun ya

ahh, bilmiyor musun be kadın bulutlar dolusu

çisil çisil susmayı en çok ta hıçkırırken sen öğrettin dilime

sen

öğrettin

tenime, tensizliğime

ve inan suskunluğum leb-i deryaysa

maviye olan sevdama ve en çok ta laciverte olan

yalnızlığıma, ıssızlığıma ver ya da verme kalsın bende bir ömür

bir

başına

taşıma düşle

ne bu gece döner

ne de bu düşsellik sona erer

harelendikçe tanelendim kumdan şiirler yazdım

huyum,

yüreğine

sükutu gümüş,

suyum ise akıntısına, küreğine,

dümenine sandal ve alnım üç vakte tuz

midye topluyor sanki ecel “ahh” telveleştikçe tenimde.

olta

savurdum

güne, güneşe

takvimden düşmeyen güze

rast gelsin yeşilinde, mavisinde bahar.. dudaklansın

alı, pulu ve aşk eylesin artık Tanrım rast eylesin bir bukle de olsa bu kulu…