Susturmalı Hava

sırtını dönüp gitti

ellerinde bayram sabahı bir çocuk

güzeller güzeli hava

güzeller güzeli fakirlik

beyazdı oysa boyu uzamış söğütlerin dansı

soğuk bir dairede

rengi dar ağacına kaçan gelinlik

alnının terini kırklı ateşlerden çalan bir hava bu

gökyüzünün bütün yıldızlarını azarlayan

ve boğazına mısralar ekleyip kuduran

eli sopalı bir hava bu

mayıs ekmeğini baharlardan düşüren martıya

serin salıncaklara

atlı karıncalara

kurulu oyuncaklar bulup kaybettirmiş

susturmalı bir hava bu

bir türlü girişi bulamıyor sakıncalı olmaktan korkuyorsun

ben seni gülerken gördüm

gülerken gördüm

inan bana kimseye demem

aynı izle süpürüyorum bulvarların tozunu

inanmıyorsan sarıl boynuma hemen

taşların kaçını sayabilirsin bu kasvetli odada

kaç yamalı gülüş saplanır kalbine sırma

mezarlardan korkuyorsan etme işaret

edersen de parmaklarını ısırmayı unutma

sancılarını öpen uzun yaşar dudağında

kıl payı esner ve gelmez ölüm

şimdi güneşi örüyor leylekler damlarımıza

yağmurlar bir günlük bile değil

sen yine de gülümse sırma

ve

şemsiyeni kapatmayı unutma.