Şuursuz Gidişler

uykusu gelsin diye küçük adam

gözlerini sıvalamalı mıydı gözyaşıyla

bineceği treni bulamadan

yolculuğa hazırlanmamalıydı

yanlışları çok muydu küçüğün

yanılgıları yıpratıyor muydu büyük ruhunu

rengi soluk sonbahar günleri

huysuzlaşıyor muydu tanrı

inadına mı vuruyordu rüzgarı saçlarına

buz gibi kalbi kesmiş aklını

buz kesiği bakışlarından derinine

sırtından girip göğsünden çıkmış

yine de bulamamış bir melek

dokunulası bir yürek olamamış

yaş almadan yaşlanmamalıydı

damlalar harbe girmiş gözlerinde

küçük adam cesaretsiz kalmış

dünya gibi cennetlere

dünya gibi cehennemlere

sevmelere sevilmelere

şu yaşanmayası

-şuursuz gidişlere-