Şuursuz Şizofreni

kimse yokken müziğe aşık olduk kendi içimizde

şiirler yazdık bilinmeyene

ve intihara zorladık kelimeleri

katil sıfatına uyduk hiç yokken

yarım kaldık suçlarımıza ve tamamlanmayı bekledik

kurgularımız yanılgılarımızla ilişkideyken

aralarındaki soğuklukta donup kaldı kanımız

her gün biraz daha öldük birbirimize

hücum etti karanlık göbek bağımıza

sen dışıma vurdun kendini

ben ise içimde mezarsız asıldım

yarım kaldık yine güneşe, bağıramadık

suskun kaldım ben, sen hiç susmadın

yine de kimse duymadı

ne beni ne de seni

şuursuz kimliğimize daldık

ya sen olmamalıydın ya ben yok olmalıydım

beceremedik ve devam etti

ikimiz de yarım kaldık...

yalnız kaldık...

-şuursuz şizofreni-