Süveyda

Toprağın selam durduğu semadır sema

Avuç açıp diline tutturduğu dua hüsndür erbabım

Eteğine sarılan bu fani dünyadır sanma pirin

Tennuresinin salındığı mahal insandan öte aşkadır aşka

Aşk el sürdümü mahremine Süveyda

Bir şarapnel parçası kadar işledi mi içine

Doğru dersin,kavi günahın aşk neyine..

Sırlanmışsın sen günahın zifirisiyle

Salık vermek senin neyine Süveyda

Gelinciğin kırmızısına methiyeler düzmek senin neyine

Sanır mısın hayat devinir biteviye

Aşkın kabzasına sarınırsın ya, ne diye..

Ellerin bileği taşı Süveyda

Ellerin bıçak sırtı

Bunca tezat neye

Bunca hengame ne diye

Ne demeye dillenirsin Süveyda

Ne demeye..

Ağılların kol gezdiği bir gece vakti

Göğün bağrından kopup gelen su damlacıkları

Ve denizin dünden kalma esrikliği

Coşa gelir ahali..

Tabiatın restine galip gelebilir misin Süveyda

Su katrelerine dik tutabilir misin sineni

Sahi cesarete doygundur değil mi günah ehli

Bunca eza içerletir mi tarumar olmuş bendini

Keza aşk düşürür mü kire pasa bulanmış aksini

Aşk yaka paça attırır mı kalpten vebali

Öyle olsa daimi meftunu kesilir mi Süveyda

Sahi sen kasrını bir an olsun terketmedin değil mi

Kalbe boşluğunu ekmedin

Bedeni vaizinden etmedin değil mi Süveyda

Öyle ya..

Sen günahların havarisi

Sen nefsin yemin bozduran havadisi

Gani gani bozguna meyleden veladetisin

Sen hayatın derbeder gafili

Yeni yetmelerin sığındığı muhalifsin

Sahi sen kimsin Süveyda?

Kime bu kinin,nefretin

Neye bu garabetin

Niye galebe bu haletin..

Niye Süveyda..

Aşka ne diye kin güdersin Süveyda

Yaşamayan ahmak aşkı ne bilsin

Maşuk değilsin ki Süveyda

Kalbe yerleşecek kadardır maşuğa özentin

Sen kalpte siyah bir beneksin

Ömre aşkı ne diye peşkeş çekersin

Sözlerin Süveyda,sözlerin..

Günahı arz beller sözlerin..

Sana kim ne diye iman etsin..