Suya Düşerdi İz

//ve aşk

bir güzele rabıta ile meyil değil

meyle sebep veren halleri güzel görmekti//

kuytulara saklandığımızdan beri

nefes almak bile tenhaydı bize

sen bir kenara

ben bile yabancıyken kendime

dokunmadan aşkın elinden tutmak

bir zamirin hayali figürü kadar gerçeküstüyken

sevdanın yalın hali her an biraz daha kırıyordu

kolumu kanadımı

//bu gök dilli mavi üstümüze bulaşmasa

beyaz sayfada bir mutluluk düşü kurmak

dirayetsiz bir istek olmaktan öte

nedir ki//

kanırtsa da yüreklerimizi

o vehmin kanlı acısı

ve geçmiş soğuk mahzeninden karşımıza

çıksa her gün başka formlarda

alkolizme inat her gün içecektik

dilimizde burkulan o tadı

hem de ölesiye severek

ne de olsa aşkla sevmek

bu değil miydi

işte o zamanlar

kağıt kalem yorgun düşerdi bir köşede

sevmeye kıyama kalkarken yüreğim

ayrılık hükmüne el salladı gitmeler

yüreğime satır indiren

sözler çıkardı o dudaktan

__hoşça kal

nasıl kalacaktım bilmezdim

kendime sus

kendime küs

kendime sis olurdum

anıların hatırından katre katre suya düşerdi iz

ayrı bir ıraksamanın hasret yerleşkesi olurdu gönül

dalgalar kuvvetsiz kumlar dökülmezdi saatinden

yine kendi kıyılarımı dövmekteymişim

sevmek için dünyamı durdurduğum o vakit

çok sonraları geriye

anıların zaman düşmesinden

aşka eş bir isim kaldı

ki o isim

b/izi olmayan bir hikayenin kurgusunda

naif bir karakterden ziyade

sevdanın kaçağına düşmüş

tutuksuz yargılanan

bir eşkalmiş o zamanlar

/şimdi ise yüreğin affında

unutulan bir yüz sadece/

01şubat11