T_r_o_y_a

Seni fıratın sularında yıkardı annen

Ben zerdüşt değildim o zaman

Yağmur yağardı ayakların çıplaktı

Bir lahidin içine saklardın çocukluğunu

Ateşe atılırdı gözlerine her bakan

Bildiğim bütün tanrılar dilsiz-ve sağırdılar

Ve yalnız...

Ben ibrahim değildim o zaman

Nil kıyısında uyuya kalmıştı ramses

Düşlerinde homeros ağlıyordu

İlyadanın kırkıncı sayfası kanıyordu

Helen öylece bakıyordu gökyüzüne

Ölmeden önceydi siyah gözlerindeki uçurum

Ben şair değildim o zaman

İklimsiz bir tufanla büyürken aşk

Nuhun gemisi çoktan çıkmıştı ağrıya

Kaç bin yıl delirdim açlığına

Susuzluğuna kaç cehennem yandım

Sabrımdan kurt düşen yarayla

Seni bekledim bir cinnet gibi

Ben eyyup değildim o zaman

Alıp gittim seni

Tanrının vaat ettği topraklara

Coğrafyamda tek ülke yüreğümdeki sen

Atlasımda tek gökyüzü sularımda ki tendin

Bırak yazmasın hiç bir tarih bu sevdayı ki yalan olmasın

Ateşi konuşturan yasam yoktu-suları bölen asam da

Ben musa değildim o zaman

Baba oğul ruh ve şiir

Ve bakire aşkı doğuran kadın

Adın senin adın Anzeliha

Çarmıhında kutsanan sevdamın

İlk harfiydi sol yanım

Cesedimi morgdan çaldılar

Paslanmış dört çivi çıkardılar gözlerimden

Ben isa değidim o zaman

´´´´

CC: