Tabir

Şiir ağını yırttı

bir sesle konuştu-

ekim

şafakta dokunurum yağmurun ellerine

çünkü hecelenmiş bir gecedeyim ben

çünkü helozonlar böler sustuğum her cümle

uzunca hece olurum rüzgarın sildiği düşlerinde

uzunca yalnızlık mirası

sesini açmalıyım hüznün

Unutmuştum, adım gölgeme uzaktı

ve aşk

dedin

ki, söylenmemiş bir sözcükteydi ünlem

ki, eski bir fotoğrafta mirastı yüzün

Bir şiire sen diye

Yazılmazsam ölürdüm

..ve avuçların

eceller biriktiren aşk derinliği

sır... dize geçitleri kutsal çizgiler

orda tam orda yontuların gülümsemesi

aynaların aynalara baktığı cevher

Güz

ayaklarımıza takılan yol

daha ezgisel bir amog

daha çok rüzgar nuh kuşuna

de..

de ki, en güzel cümlem dokunmak olsun

gözlerine

dinle

bir gülüşün ağaca yansıması

masalım kirpiklerinde asılı kuş

kayıp bir orman belki ellerimiz

belki bir tabir çıkmazı

Susmak özgürlük belki

sözlerindeki mavinin kıskanılan yazgısı

size söylemediler mi

Ben şiirin kayıp şehrinde

çıplak harflerinle yazılmış

yazmıştın kalemin küllenen nüvesine

bir nokta belki de

ak kâğıtlarda

CC_