Tahta Kutu

Yüzümde gördüğün bu çizgiler

Dertlerimin her birinden kaldı

Ağrıyan yanlarım

Beni benden

Bedenimden çaldı

Henüz ecel vaktim gelmemişken

Azrail suspus iken

Yar dediğim

Can bildiğim

Terk eyledi

Canımdan canını aldı

Sarıldım ak kefene

Kondum bir altmışlık tahta kutuya

Günahlarını üzerime serpeleyip

Zebanileri başucuma saldı

Ebediyete defnedip

Şiirlerim öksüz kaldı