Talan

dursun dönmessin dünya

ay almassın semada yerini

geceler karadan giyinsin

gelinliğini

şafak sökmesin artik

bir şehir uyanır uykusundan

çırıl çıplak

gündüzüne mahcup sokaklar taşır

güneş üstüne üstüne taşır kendini

aynasına insanın............

göç ederken yüreklerden kaygılar

umursamaz tavırlar yüklenir insaflarda

uzanmayan eller derdine düşmüş paranın

mahmur gözlere yasal talanlar çizilmiş penbeden

bir şehir paylaşılır......................

ziyafet sofrasına çakallar üşüşür

ve sen ben biz kilit vurmalıyız dilimize

görmemeliyiz duymamalıyız

yasaktır /soru sormamalıyız

celadın kılıcında uçuşur yarını

bu şehrin...........

idama mahkum bu kaçıncı

geleceyim bu kaçıncı umudum