Talim

İlle de birileri olunca,

Kimsesiz olamaz mı insan?

En kalabalık zamanında,

Yapayalnız bulmadın mı kendini,

Benim yerimde olsaydın,

Dostların sırtından vursaydı,

Sevdiğin kim varsa dünyada,

Hançerini yüreğine saplasaydı,

Ruhunu teslim etseydin,

En umulmadık yargısız infazlarda,

Metin olabilir miydin?

Yüreğindeki gökyüzüne,

Taş atıp, kırsaydı içindeki çocuk,

Şangırtılarla düşseydi üstüne,

Şizofrenik bir aşkın peşinde,

Gölgeni bir güzel çalsaydı,

Yine de gülümser miydin?

Hiç canın acımaz mıydı?

İşte bu nedenle anlamadınız.

Bilmezden geldiniz acılarımı

Anlattığım ne varsa apaçık,

Hikaye geldi, masal sandınız

Böyle baktıkça birbirinize,

Kendi içinizde yalnızlaştınız

Kim sarıldı en son sevgiyle,

Kiminle sıcacık sarıldınız,

Benden daha fazla kalabalık,

Benim kadar yalnızdınız

Neyse düştüm bir kuyuya

Sesimi duymanızı beklemiyorum

Kimi zaman kağıt, kalem

Bulamayınca deliriyorum

Boş gelecek size ne desem

Sizde haklısınız aslında

Kendine yetemedi bu can

Anlatamadı delice sevdiğini

Gurbet ellerde kaldı bican

Hep siluetsizdi yarim

İntihar çiçeklerini sularken

Sonbaharlı mor bir akşam

O vefasızı beklerken

Avuçlarımdan akıverdi yaşam

Medet ummuyorum artık

Ne geceden, ne sabahtan

Bakıyorum boş gözlerle

Kimi evli, mutlu, çoluk çocuklu,

Kiminin her şeyi var elinde

Ama bulamamış mutluluğu

Kayıp olmuş ihanetlerin peşinde

Kimi bekar, yalnız

Elinde yok, cebinde yok

Yarin düşü imkansız,

Yaşıyor kendi halince,

Sevgiden uzak, yarınsız,

Kimi de yazar eli erdikçe,

Yapamaz işte aşksız

Giydiremez elbisesini bir bedene,

Mısralar dökülür kalemden,

Kimi zaman mutlu, bazen mutsuz

Yakasını kurtaramaz elemden,

Olsa da parasız pulsuz

Avutur onu hayali yarin

Sevmesini bildiğine şükreder

Vuslatı yaşar düşlerinde

Ellerini tutar sevgilinin

Yalnızlığı koymaz ona,

Rüyalarda yarini yaşarken

Sonu gelmese de beklemelerinin

Sevdiğini bekler durur hep,

Aşka aşık bir ruhla ederken talim.