Tanrı Beni Affetmeyecek

Kendimden habersiz bir rüya görmüştüm

Rüyamda..

Ve ellerim ecelin yakasınaydı

- neden uzaksın bu kadar bana...-

Kendinde olmayan bir kedere göz kırpmıştı tüm saatler

İnadıma inadıma geçip giden bir zamandı

Peşinde koştuğum

Ve çocukluğumu kurumaya asmıştım - güneşe -

O kadar ıslaktı ki hayallerim

Gözyaşlarım bile ıslanmışlardı bir gece

Kendimin bile haberi olmayan bir iç geçirişi büyütüyordu içim

Ve gözlerim düynana bakmaktan geliyordu

- bakmak görmek değidir..- demişti kör bir bilge

Bir ağacın altında ruhunu geceleye teslim ederken

Ve ilk sabahın ışığında geceden geri alacaktı ruhunu

Çünkü biliyordu ki ;

Uyumak için gözlerin kapalı olmasına gerek yoktu

Güzel bir yüze bakmakla başlar aslında her aşk

Ve her gözünü kırptığında biter

Yeniden başlamak içirn

Kendinden habersiz kırpılmıştı gözüm bir gece

Görenlerin göz seyrelmesi dediği bir hastalığın adıydı aşk

Ve çekilmişti aslında sevdanın imdat freni

Ve bir sabah uyandırdığımda kendimi

- sırtımdaki ter ile -

Kapıyı açan bu sevdanın gideniydi

Ve ardından salladığım ellerimi kalbime gömdüm oracıkta

Ve suladım ıslak gözyaşlarımla

öyle çirkin büyüdüler ki

Tanrı beni affetmeyecek..