Tanrı Kadın

Tanrının elimisin: Hep verirsin,

Başımı okşarmısın,cesaret almam gerek

Elimden tutarmısın ilerlemem gerek

Bir bakış sadece ayaklanmam gerek

Tanrı kadın bunları versene bana

Tanrının kalbimisin:Seversin

Yumruklarken duvarları,kırarken camları

Küfür ederken herşeye,alırken canları

Aldatsamda seni düşünmeden yarınları

Seversin yine beni Tanrısal kalbinle

Önce anne oldun bana hayat verdin

Sonra arkadaş oldun bana dertleştin

Kucağında uyuttun, sütünle besledin

Hiç bir şey almadın hep çıkarsız sevdin

Sonra Eş oldun yarımımı tamamladın

Gülerken güldün ağlarken ağladın

Beni kendine değil hayata bağladın

Yine hep verdin hiç bir şey almadın

Soframa bereket oldun,evime şenlik

Birlikte ne zorlukları yendik

Birlikte ağladık birlikte güldük

Hep verdin Tarı kadın hep verdin

Yatağımda sıcak oldun gönlüme şen

Hep ben istiyordum veren hep sen

Uslanmaz şehvetime yemektin sen

Hep verdin Tanrı kadın hep verdin

Hasta olsanda ateşte tüterdi ocağın

Ay yüzün hep gülerdi sıcaktı kucağın

Çok çalışrdın yoktu hiç alacağın

Tanrı kadın hep verensin hep veren

İlk öğretmensin çocuğa sevgiyi veren

Her şeyin başı sevgi oldunu öğreten

Sen ne kutsalsın her şeye gücü yeten

Tanrı kadın hep verensin hep veren