Tanri Kadini Da Yaratti

Murad etti yaratan,

Bir insan halketmeye

Meleklere buyurdu ;

Arzımdan toprak alın

Hemde her köşesinden.

Cebrail alamadı,

Arz vermedi toprağı

Yüce rabbim,

Asi bir kul mu yaratacak.

Yeryüzünde sonradan,

Nifaklar oluşacak.

Mikail'i gönderdi,

Eli boş geri döndü.

İsrafil, yumuşak kâlpli,

Zorla olsun almadı.

Sonunda ;

Melek-ül mevt,

Rabbimin emridir bu,

Karşı gelemem deyip,

Arzın dört tarafından,

Aldı zorla toprağı.

Rabbimin ol emriyle,

Bedenimiz belirdi.

Sonra ruh'a gir dedi.

Bu bedenin içine.

Ruh direndi ilk önce,

Karanlıktı çekindi.

Burun deliklerinden

Zorla girdi içeri.

Rabbimin rızasıyla,

Yine zorla çıkacak.

Topraktan beden'e,

Can geldi birdenbire.

İlk insan adem oldu,

Rabbimin Firdevs'inde

Belli bir zaman sonra,

Adem derin uykudan,

Açtığında gözünü,

Baş ucunda bir varlık,

Gülen gözleriyle,

Bakıyordu adem'e

Çekindi, birdenbire

Rabbimden nida geldi.

Sana eş yaratıldı,

Hem de senin parçandan

Adem'in kaburgasından,

Yaratıldı bir dilber.

Firdevs'imde ;

Beraber yaşayın,

Sonsuza dek öylece

Yalnız şu yasak meyveye,

Sokulmayın, Müflislerden olmayın.

Firdevs'den kovulmayın.

Yasaklanan bu meyve,

Çekiciydi gözlerde

Önce yiyen Havva'ydı,

Tadı da çok güzeldi.

Adem'e de yedirdi.

Biraz naz, cilve ile

Rabbimin gazabıydı,

Dünyaya sürükleyen.

Günahına kefaret,

Kırk yıl ağladı adem.

Sonunda affedildi.

Birleştiler bir yerde.

Neslimizin atası,

Hemde anasıydılar.

Erkeğin ruhundaydı,

Kalan boşluk, aşikâr

Kadının sayesinde,

dolan boşluk bitamam.

Eğri bir kemik oldu,

Kadının var oluşuna

Doğrultmaya kalkmayın,

Kırılır en sonunda

Kırmadan sevgileri,

Sevgilerle yaşayın.

Şu geçici dünyada

Sevdalardan râm alın.