Tanrıların İnsafı

Ay ...

Büyücü bir kadın gibi gizemli

Takıp Ardına götürüyor ışığını

Ben karanlık kalıyorum

Beynimin kıvrımlarında yokluğun

Ben peşinde sürgün kalıyorum

Bir derviş kadar inançlı

Bir mülteci kadar küfürbaz oluyorum

Musa'nın asasına sarılıyorum

Ayağımda yırtık çarık

Âdem'e sunulan her şey bana haram

Aldığım herşeye dairdir ki

İsa'nın çarmıhına geriliyorum

Ve senin bakışlarında can çekişen

Afrikalı bir çocuk oluyorum

Ey tanrım yeter diyorum

Ömer'in adaletine sığınıyorum

Şimdi bütün inançlardan sürgünüm

Kabul olmaz hiçbir duam

Başımı alıp avuçlarımın arasına

Kendimi tanrıların insafına bırakıyorum