Tanrısal Aşk Sancısı

Keşkeler biriktirdim

İçimde

Siyah

Sana dair

...

Bir şairin dilinde sevgili

Bir denizin dibinde aksiseda

Oldum kaldım bittim

Ve bir sabah oldu

Düşümde ak sakal

Korktum

Gitmeye yer bulamadım

Kendime durdum

Sımsıkı anne kucağı

Bir gölge yazdım

Adını senin

Tek kalem gövdeme

Gökyüzü deniz ve çiçek

Yazdım gözlerimin altına

Öyle çok ağladım ki

Tanrı duydu sesimi

Kalemimi kırdım

....

Sanadır hep gelişlerim

Beni kefensiz bırakma..

...

Ve şimdilerim

Yakamda sorguç

Bak bunlar kaldı elimde

Ateş ter ve gece

Nüfusundan düştüm Tanrı'nın

Gömülmeye toprak bulamadım

Beni sen büyüttün sevgili

Dizlerimde hala

Sevdanın kanayan yaraları

Ve yüzümde

Bir denizin gelgitleri

Yalnızım her şeyimle

Bir falez boğumunda

Kalmışlığımla tek işte

Gittim gittim gittim

Beni sen uğurlama

Ben büyüdüm artık

İçinde senin

Doğur beni sevgili

.....