Tanrısal Konçerto / Ve Sen Tanrı!!

..

üstümden geçti bildiğim bütün ölümler

ve gittim bildiğim bütün yolları

gittim gittim gittim..

bir gülün dalından çalışını kadar

ölü aşk hasatları

bitkin hayat bitkin bakışlarda

yüzümü yıkadım

kaç yıldır biriktirdim bütün soğuk sularımla

kırılıyor bakışlarım

asaleti nedir bu kapalı kapıların

kollarımda bir eski hikayenin ölüsü

yatağımın üzeri bir mermer örtüsü

başında iki yazı

- ruhuna el fatiha -

özlüyorum bildiklerimi

ayaklarımda bekletilmiş ecel nöbetleri

bir rüyaydı hayallerim kadar

eski bir zaman

eski bir rüzgar

gözlerimin önünden geçip gitti filmlerim

ağlamaklı bütün vedalar

sonrası olmayan bir sahne gibi

bir rüzgarın körelmiş bir yerinden

kendime bakıyorum..

çok bekledim

bir beyaz peynirde

rakı tadında bir ağız için

bittim ki bir gün

ayyaş bütün şarkılar

ve kırmızı bütün mezar taşları

kırılan bir yaz akşamıydı

esip giden bir rüzgarın ardından

gemiler de vardı

gidenler de

kalanlar da

ve lavinya kokulu balkonlar

öyle çoktu ki bildiklerim

unutmak için bir ömür daha bekledim

bir rakı kadehinde

ölemiyorum..

zamanlar girdi koynuma

bir gecem sabahla sevişirken

mehtabı izlerken bütün gözler

ve duvarlarım yansıdı gözlerime

akıp giderken göz yaşlarım zamanlarımın arasında

bildiklerim de vardı her şeye dair

sandıklarımda sakladığım

- bir gün lazım olursa..-

ve açtığımda kapağını gördüm ? zamanın koynunda -

oldu yerde durmuş bütün zamanlarım

kapımda uğul uğul bir ecel birikintisi

hiç vaktim olmadı hayatta

bakışlarımın her halini sevdirmeyi sana

ama herhangi bir bakışımla sevdim ben seni

mesela gidişinin ardından bakarken ? yaşlı biraz ?

ve o kadar çok oldu ki sevmelerim

arkandan koca bir deniz kaldı ellerime

gölgemin sanrısından korktum bir gece

bakıp bakıp hayaller kurarken dalgalara

mesela bir su damlası oldum ellerinde

yüzüne vurduğun su sonrası kalan

göğsüne silişini bekledim ve de..

ya da utanınca dudağına dokunuşunu

bir öpüşten gerisin geriye

öyle büyüktü ki bedenin

inişlerim oldu çıkışlarım kadar

varabilmek için bakışlarına

sustum sustum sustum

hiç konuşmamak için

öyle bir yere geldim ki sonunda

birikti içimde bildiklerim

konuşmam lazım..

uzaktan baktım kendime

artık daha iyi tanıyorum kendimi

net ve berrak bir hayal sanrısı

berzahında hayat bıraktığım bir bilmece göz bebeklerim

bir bahar dalı kadar narinim

bir serçenin uçuşu kadar

- nereye gittiğini bilmeden -

uzaktan gördüm kendimi

ve ay'ı koydum başucuma

unutmak için bütün bildiklerimi

kendimi kaybettim

ve sen Tanrı!

hep ecel ektim kapı diplerime

ve dip notlar ekledim bildiklerimin altına

- bir gün göçüp gideceğim.. -

sustum hiç durmadan

sustum hiç utanmadan

ve o büyüyen suskularımla şimdi

ellerimde büyüyen hayallerimle tam da karşına

geldim hiç utanmadan

durdum hiç utanmadan

yeniden doğdum

yeniden günahkarım...