Tarassut, Banyilö Ve Bizim Çocuklar

Tarassut , banyilö ve bizim çocuklar

-ölü doğan bir şiir

/Yıkılıyor tarassut kuleleri rodinanın

Çıkıyorum üşengeç bir elvedayla,arka kapıdan/

Demirhindi şerbetiydi sürgün

içmeye de yürek gerekti , reddetmeye de

bizim çocukların hürriyeti düşlediği gün

Nefessiz kalmanın kanaviçesi mavi

Aykırı düşler kurmanın bedeli granit

Göksümüzde krater boşlukları

Yani devasa ümit

Yüksünmeden cüce yıldızların final hikayesine

Solucan tünellerinde banyilö şarkıları söylemeye razı

Ah Bizim çocuklar

Dual hipotezlerin marazı..

Pseudo hıçkırıklara kanmamalıydı belki

Rivayetini yitirmiş mişli geçmiş zamanlar

Farzımuhal