Tarih Kokan İstanbul

Tarih Kokan İstanbul

Ah İstanbul

Nasıl başlasam söze

Hangi güzelliğini anlatsam mısralara döksem

Çamlıca tepesinden baktım sana şöyle bir uzun uzun

Anlatsam da anlatamam

Boğaziçi köprüsünü,Emirganı,Kapalıçarşıyı,Sultanahmedi

Beylerbeyi sarayını,Eyüp Sultan'ı,Edirnekapı şehitliğini,Topkapı Sarayını

Hiç unuturmuyum denizin ortasında Kız Kulesini bize armağan eden İstanbul'u

Nereye çevirsem başımı dört bir yanın tarih kokuyor

Ellerimi uzatsam dokunabilsem hepsem içime çeksem havanı

Bir an dursam nefes almadan gözlerimi kapasam dinlesem seni sessizliğini sessizce

Ve birden irkilsem vapur sesiyle kendime gelsem

Yağan yağmurun damlalarıyla yavaş yavaş ıslansam

Buram buram kokan toprağını koklasam

Gecenin kasvetinde kaybolsam,sokaklarında yok olsam

Sorsam sana sırlarını bana anlatırmısın dinlesem sabaha kadar

Çözemediğim bir şeyler var sende gizemli bir kadın gibisin

Gecen başka gündüzün başka

Bir gün duru deniz,bazende fırtınalar koparan rüzgar gibisin

Bir tarafın Asya bir tarafın Avrupa haksızmısın kendinle gurur duymakla

Ah İstanbul sen anlatmayla yazmayla bitmezsin sen yaşanırsın dolu dolu

İstanbul'da doğdum nerde ölürüm bilmem

Bildiğim tek şey var senin ayakta duracağın başın yukarıda dimdik

Bitmeyen ezan sesleriyle,aşağı inmeyen bayrağımla