Tarumar Gönlüm

Tarumar şimdi gönlüm aşka uzanan yolda

Göğe açıldı elim sanki minare gibi

Ne gül kaldı ne bülbül gülşenimdeki dalda

Gezerim dolaşırım tıpkı avare gibi

Aşka şiirler yazdım karmakarışık ruhla

Divane gibi oldum aklım başımdan gitti

Durmadan uğraşırım serseri bir güruhla

Bıktım hayat çarkından artık canıma yetti

İlk adımda tanışıp köhnemiş tavırlarla

Gülümsemez bir yüzle bakındım etrafıma

Gördüm dolu her taraf bir sürü ıvırlarla

Ben gibiler katılır her gün tek tek safıma

Sanki altında kaldım çok ağır bir kütlenin

Bakan geçerken vah vah, der de elini sürmez

Dertlere maruz kalmış kodlanmış sanki cenin

Gelse de bu dünyaya güzel gün yüzü görmez

Seneler sonrasında dönüp geriye baktım

Neleri yaşamamış, fazlam neler olmuştu

Düşünüp anıları çok çok derine aktım

Bilmem neden bunca dert gelip beni bulmuştu

Elazığ, 11.04.2011