Taş Duvar
Devşirme hayallerin tomurcuklarını kırıyorum
Zamansız budanan öfkemin
Gölgesinde
O konçerto
Şafağı katlederken
Henüz son kuş uyanmadan, gecenin fasılalarından bakıyorum sana
Uykumun satır başlarını siliyorum
Nihayet çökerken güneşin çaldığı yıldız, kendi derinliklerine
Düş boğuyorum, parmak uçlarımla
Ana dilimde ağlıyorum
Zeytin bahçelerine dalarken sığırcık bakışlarıyla, yarı aç
Gözlerin toplanacak diye korkuyorum
Erken hasatlarda
Gizli ölüm korkusu tünüyor şehrin bacalarına
Ya gidersem
İklimsizlikler kuşanıp, derin boşluğa
Mevsimi gasp edilmiş
Kara deliklerde üzerime kapanırsa cümle kapıları
Tabutluklarda vurulunca bileklerime kızgın kelepçeler
Yazamazsam diye
Avuçlarımı saklıyorum, katli vacip hükümlere
Sanadır
Benden artan ne varsa
Çullarımı yakarken arsız kıvılcımlar
Üryan şiirler bırakıyorum
Sana soyunan
Güneşi sormuyorum artık
Varsın gizli tapınaklarda yıkansın
Üşümenin kahrını çiziyorum
Taş duvara
Avuçlarımda buz renkli fırça ...