Taş Plak Mankeni

Çemberim en dar yerinde benim

Seni alsa da içine , küçücüksün

Olmuyor dolduramıyorsun içimi

Seni sevmek

Anlamsızlığın en aptal biçimi

Oysa cüssen harikuladeydi

Doksan altmış doksan

Ve bu ölçüyle yatağımı değil

Hayatımı sallasan

Diye düşlemiştim seni

Şimdi yatağım sevgiden noksan

Ama bir heykele tok

Ah be güzelim

Senden sonra hayallerim ölü

Şiirlerimse

Ölümün ötesinde seninle ölüm bile yok ..

Biraz akıl

Biraz kitap okusan

Ah biraz da gözlerime bakıp

Beni başka anlasan

Taş plak mankeni gibi

Tekrarlamasak hayatı.......