Taslak

pardağla pardağla sür acılarını

içinde toprak barındıran her son güzel olurmuş nasıl olsa

dönüşümü aynalaradır yansıtamaz görülemeyeni

akisleri kırlsa durgun sularda hüzün sembollerinin

aldırma.

bir gün kaybederse ılgıt aşklarını pınar başları

aldanma.

kurala ihtiyacı olamaz misketleri ellerinden alınan çocukların

kim galebe, kim ütülmüş

bilmez.

küser masumca durur, düşünmez

"merhaba" der usulca. ele vermek değildir niyeti

akıla sır erdirmek belki de bir gülümsenin bedeli

unutma.

herkes uçurtmasını göklere uçurur da yerde izler

bu yüzden midir yanılır bazen bu gözler

kasım-aralık2009

side/antalya