Taşların Güzü

Bak işte orta yerde hançeri bir dere

Yorumladığımız tarçın taşların acımsı gölgesinde

Yosunlardan gelen ak yorgunluk

O ıslaklığın daha da oylumlu kenarında

Bir kırgınlıkla dokunmayı tasarla

Oyaladığımız tarçın taşların ertesinde

Çocuk buğuyu duymaz, buğu çocuğu duyar

Doğrulur dallar konuşur bir de

Böcek tozuyla bayırlar iç içe yansır

Resimli romanların boy gösterdiği düş dökümlerinde

O yolun başında tarçın taşların güzü

Nemleriyle tarçın taşların bir ötesinde

Buğular nerde şimdi ah, kırlar nerde?

Hoşgörü adında bir eğilim belirirdi nerde?

Keyfinden delirmiş bir çiy rüzgârı

Yanı başımızda son adımla at başı dursa

Tarçın taşların güzü kim bilir bir gün unutulsa

Buğular nerde şimdi, hatıralar nerde?

(Akatalpa, Kasım 2015-Sayı 191)