Taşlı Sokak Düşleri
O taşlı sokağımızda sırılsıklamdı gece!
Mum ışığında ağlarken şamdanlar
Sen yoktun, gölgen yoktu!
Bir zemheri vaktiydi, gözlerinden düşen
Şimdi boş bir sayfada kalmışsın şiire dair!
Mısrası olmayan!
Mürekkebi bitmiş hazin bir romandık ikimiz!
Ben taş medrese zindanlarında bir bıçkın delikanlı,
Sen Buğulu camlar ardında ihtiyar bir çocuktun!
Şimdi salaş bir meyhanede kalbi kırık bir kadehim,
Mezesi olmayan!
Zamansız bir bahardır bu
Zamana yenik zamanlardan!
Ah benim gül yüzlü yalnızlığım, ah sensizlik
O günahsız suretinden midir içimdeki kalabalıklar?
Ömrüm ne çabuk da bitmiş sokağının bir ucunda
Tazesi olmayan!
Ne güzel bir yalnızlık bu, tıpkı sen gibi!
Örselenmiş bir yürekten düşen kırıntı misali
Tuhaf bir yükseklik korkusu siner içime
Titrek parmaklarında ezik bir sabah
Öncesi olmayan!
Eşiğindeki bu üşüyen gölge benim, gördün mü?
Yağmur olup da üstüme yağan sen misin?
Ah kırılgan hüzünlerim, ah hasta yüreğim!
Sen hep çıkmaz sokağı oldun gençliğimin,
Gecesi olmayan!