Tatminsiz
Bir rüzgar eser,
Ama temizlemez senin gibi adamların kalbini.
Hatta esip geçmesi hırçınlaşır,
Sen anlamazsın
Çünkü anlayabilecek ruha sahip değilsin.
Karanlığının verdiği garip hüzün
Yüzüne her zaman vurur...
Ama bazı kadınlar vardır ki,
Dans ederler rüzgarla.
Sen görsen bile o şehveti
Tatmaya ve anlamaya yetmez yüreğin.
Hayatın anlamını bilmeden yaşarsın,
Kadın ise tadına bakar her yaşamanın.
Sen üşürsün, o sonbahar olur
Sen yanarsın, o yaz.
Ama sen anlamsızlığının içinde yok olurken
O kalbinden ve nefesinden çıkardığı her hissi
Rüzgarın güzel yönüne bırakır.
İnanmazsın tüm bu olanlara...
Sen zamanında gözlerini ve
O vurdum duymaz kulaklarını kapatmışsın.
Martıların garip dansları umursamamışsın,
Ama onların acıklı ya da neşeli hali
Bir insanı neşelendirmeye yetebilirdi...
O geçtiğin tüm yolları geri dön şimdi
Ve denize bakman gerekmez
Çünkü görmeyi bilmiyorsun sen.
Git ve at kendini.
At uçurumdan aşağı.
Rüzgara ve ölüme sarıl,
Onlar sana daha iyi bakacaktır..