Tavada Hamlet

tut ki kalbine bir taş

yokluğuna tüy dikmişim

gidişine kürek çeken kelebekler

bizde herkesi gömecek kadar acı

bizde bin ah işitse de

uykusunda ehli kubur

Allah’ın sahibine bağışladığı onca yara

rehberli t'urlara katıldıktan sonra

kalbime kaçak giriş yapmış illegal

içim soğur mu bilmem

kötülerin cennete

iyilerin cinnete gittiği çifte düğüm

yer yarıldı içime girdi sanki ölüm

nereye gidersen git aklın bende kalsın

kıştan sonra yaz da gelse

gözümdeki yaş kurur mu bilmem

sormayın artık s'arı çiçeğe

anasını babasını dadısını

her üçünün kanını da

eline bulaştıran protezli tırnağı

ben de bir zamanlar

bir taşla bir puşt sürüsü vurmuştum

kan tövbeyi götürür mü bilmem

o acı senin bu acı benim

martı martı geziyorum

gitmekse gitmek

ölmekse ölmek

emrihak vaki olunca

gel taşını da al götür

aklın bende kalmasın

tarifeli bir bıçakla indiğin yürekte

bu kalp senin için atar mı bilmem

iğne düşse yere ölür

en az şimdiki kadar

aklım sende kalsın

kederini kemerle sıkan

yaramın içine düşüyordun az kalsın

yaza sözünü, kışa hüznünü

anlatma yorulursun

üstünden bin asır geçse de

bu taş seni unutur mu

tatsız aşka tuz neylesin

akılsız taşa söz neylesin bilmem

♧m.g♧