Tavşankanı

Tekrar tekrar yıkanıp

elden ele dolaşan çay bardağıyım

Kimin umurunda ruhumda biriken

binbir türlü hüzünlü anı?

Kaşığa sözüm yok da

Bu kadar derde şahit olduğu halde

şekerin içimde erimesiydi,

işin en tuhaf yanı!

Demini tutturamadı kimse mutluluğun

Hani bir çocuk yere düştüğünde

annesinin daha çok yanar ya canı...

Desem ki gerçek merhameti git orada tanı

Kim dinler beni?

Yardan düşmeyenin yarası olmaz

Zannederler ki içtikleri çay hep tavşankanı!