Tecelli Eden Hüzün Şairi

/Bugün büyüdü aşk ve sen yoktun yanında

Yüreğini eliyle yokladığında

Senin yerin bambaşka, demişti ki oysa/

Bugün bir şair daha yüreğini, yeni şiirlere kapadı

Ve sen

Ne hissettin bunu

Ne de umuruna getirip, aklına estirdin gururunu

?Sen hüzün nedir bilmediğin gibi

Şairin yüreğini de anlamazsın şimdi

Anın, sıkıntılarını deşerken hissedebilecek mi diye

Yıldızlara son dileğimi tuttum, seni istedi içim

Belki duyar

Belki görür,

Belki bir gün gelirsin diye,

Ay ışığının gölgesinde yarım yamalak hislerimle yalvardım yıldızlara

Gelecek miydin?

/Uyutsa da yalancı masallar beni,

Kim bilir belki bir gün' dedi içimden birisi/

Bugün benimde içimden bir şeyler koptu

Ne yaptığımı bilmeden,

Gelmeyişine irkilen yüreğimi alıp

İsyan ettim geçmişe,

Ne gözüm günahı görebildi

Ne de vebali

Kendime ettiğim ihanetin ağır bedeli

Şiirlerimde baş gösterdi,

Ve yıldızların duamı kabul etmediğinden beri

Ne kendimdeyim şimdi

Ne de hissedebildim hüzünlü şairin yüreğini

Bir şairin müsameretnamesindeyken

Esen aklı gidip gelmelerim

Düştü bir gün rüyalarına

Beni hatırladın

Ve bir not düştün ismimin karşısına

Yazdın ve bir şeyler karaladın

Fark etmedim yazdıklarının ruhunu

Yeterliydi benim için elinin iziyle,

İlk ve son kez anılmış adım...

11.04.11