Tek Başına
Cebinden dertlerini çıkarttı adam
masaya oturdu ufak bir kağıt aldı yanına
dertlerini kağıda sardı
aynaya baktı tanıyamadi yüzünü
bu yüz onun muydu gerçekten
Yılların bu kadar çabuk geçtiğini fark etmemişti
Cebinden yüreğinin ateşini çıkarttı adam dertlerini yaktı
dudağına götürdü
içine çekti
dertlerinin dumanını aynaya püskürttü
Yüzündeki kırışıklıkları izledi
Cebinden kalbini çıkarttı adam
kaydı tutamadı
ellerinin arasında yandı
kül oldu
oturduğu masa alev aldı birden yandı
o da kül oldu
ne ayna kaldı etrafında
ne de kağıda sardığı dertleri hepsi kül oldu
yüreğinin ateşi yakmıştı hepsini
Cebinden aşkını çıkarttı adam
aşkıyla yüreğinin ateşini söndürdü
Etrafında hiçbir şey kalmamıştı
adam aşkıyla beraber külleri cebine doldurdu
Ceplerinde hayatın külleri karşısında yıllarca aradığı aşkı duruyordu
Oturdu küllerin arasına susup aşkını izledi