Tek Çare

Toprak attım üstüne

Bedeni gülümsüyor gibiydi bana aşkın

Sonra kapkaranlık dünyamın

Kapkaranlık gözlerine baktım

Acıları intihar etmişti yalnızlığımın

Çok bekledim o vefasızı

Öyle bekledim ki

Yağmurdan sonra açmasını dilediğim güneş gibi

Öyle çok bekledim ki

Tuzlu gözyaşlarımdan sonraki kahkahamı beklediğim gibi

Ölüm tarihini kazıdım gönlüme sevdanın

O yâri öldüremedim bari sevda ölsün

Elleri pamuk gibiydi, bir kez olsun dokunamadım

Gözleri cennetin kardeşiymiş meğer, gözlerime dokunamadı

Şimdi yalnızlığımın sessizliğindeyim

Önceleri çığlık atar, burada olduğunu

Benimle olduğunu kanıtlardı

Artık sesi çıkmıyor, çok yıkılmış zavallım

Benden bile çok yıkılmış ki

Kendine deva olamıyor

Hasret ellerini uzattı

Kırışmış elleriyle ellerime uzandı

Tutmaya korktu ellerim hasretin ellerini

Alışmak zorundasın dedi sonbahar

İlkbahar gelene kadar yaşlı bir hasret

Vefasız nefretten iyidir

Korkarım, tutamam hasretin ellerini

Ben yârimin pamuk ellerini tutmaya niyetliydim

Pamuk şekerini sever gibi sevmeliydim pamuk ellerini

Şimdi dudaklarım titriyor

Kar mı yağmış üstüne?

Hayır!

Ağlamak ruhuma çökmüşken

Dudaklarım titremekte haklı

Öyle çok bekledim ki sevdiğimi

Ondan sonra hiç kimse çöreklenmedi kalbime

Öyle bir unutulmuşum ki

Kayıp aranıyorda bile çıkmıyor adım

Öyle bir kaybolmuşum ki

Kendim bile bulamıyorum kendimi

Toprak attım o sevdanın üstüne

Sonra bir baktım toprağa ektiğim çiçeklerin hepsi filizlenmiş

Gözyaşlarımla sulamıştım hepsini

Gözyaşıyla beslenen çabuk filizlenirmiş

Tıpkı aşkım gibi...

Artık ağlamak yok sevgilim

Ağlamak yok

Şemsiyeler yetişemez oldu imdadıma

Yok

Ağlamak yok sensiz

Hasretin elini tutacağım

Hayallerim bastona kavuşmuşken

Eli kırışmış hasretin kırışmış ellerini tutmak sevabımdır

Hayallerim de yaşlandı demem o ki

Bakamam kimsenin gözlerine

Gözlerimde çocuksu hayallerim film şeridi

Bembeyaz saçlarına papatyalardan taç yaptım hayallerimin

Güzel ise böyle

Sevmek hakkıdır umutların

Ölüyse böyle sevda

Fatiha okumak tek çaredir artık...