Tek Kusuru Dil Yarası
Dün gün batımıyla birleşince
Zamanı bir başka algıladı kalbim
Sırtlan ardımdaysan
Yüzündeki zarif tavrına yakalandım !
Dokunamadığım lakin bakakaldığım
Verilen acı mıydı katlan diyen
Bildiğim vuslatsa tekrardan öpen
İnadına sevdim düşünmekle yükümlüyüm
Belki de hepsi dilimin ovasında...ve kırıldıysa uzaklığında.
Nasıl bir şey ki özgürlük
Akla gelmeyen çelişki uyanmış duama
Çocuk düşlerime yer aç desem dudaklarıma
Kaç kez ünlenmiş gel he diye
Haysiyet değil ki 'gururlanmak adına'
Dik tutsam boynumu
Hayat bütün sessizliğinde yordu
Kendine ah ederken omuzlarıma kondu
Şimdi her birinin hatırası yaslandıkça
Önce gülüşüme sonra uykuma söylenir oldu
Silmek, ölümün koynunda hatırlanmak anlamındaysa
Çıplak kalan gökte yüreğimi kilitlemeliyim !
Tek bildiğim kendi mor dilimin yarası,
İstiyorum, evet geceyi çatlatmadan
Meleklerim söz yağmuruna yağmadan
Anahtarı kaybetmeyeyim diye ters çevirdiler ya göğü
Belki sadece o kapının ardı toz pembeydi.