Tek Nefesle Bir Gece

I

Flu bir karenin öteki yüzünde gece çöktü

Ne sahibinin çığlığı canlı kaldı

Ne de küfürler kalıcı...

Satır satır dilimlendim bir fotoğrafa

Göz görmese de beynin yaşadığı;

Kalabalık bir cadde içinde sara nöbetiydi.

Bir önceki cinnetin şarapnel parçaları arasından,

Başka bir tenin kokusuyla şehre girdi leyla

Ve şeytan iman etti öfkemin yanında...

II

Gözlere, kabus olsa silüeti

Saati şaşırmış gecelere, karabasan malzemesi verse de bakışları

Galip gelemedi mecnun kendisine

Tek şahadetlik bir nefesle

Çınlattı tüm gece susarak kulakları

Ama sormak lazımdı;

Kararmış bakışlarının altında kaç bulut ağladı?

Yoksa oksijeni kendisine yetersiz bir yaşamda

İntihara gözlerimin oksitlenmesimiydi bu?

Ya da vedalaşmalarda ki yeniden kavuşma ihtimalleri mi?

Ne kabuk tanıdı bu yara,

Ne de son darbesinde vicdanını anımsadı leyla...

Telaffuzunda dili kramplara sokan bir aşkın

En yalın ninnisiydi oysa küfür, alkol ikilemi

Ama çıkmaz sokak kaldı şiir şimdi kaleme, o bakışların ardında...