Tekil Gece

I

düşüp perçeminden tekil gecenin

güncesi unutulan sesin

isyanını başlatır hüzün

gözlerim alışır yokluğunuza / kör olurum

hala yüzüm var mı diye baktığım aynalarda

- ne kadar silsem de aynaları arkasındadır / sır -

hep yüzünüzü bulurum

bilirim zerreyim gönlünüzde

uzayınızda hiç olurum

II

şeffaf bir paravanın arkasındaydı

özenle sakladığınız gizleriniz

bilemezdiniz

biçağı her saplayışımda mısralarıma

siz yaralanır siz titrerdiniz

haftalık arınmalarında içinizin

ilk beni temizlerdiniz

siz dokundukça başkalarına

ben birikirdim ben çoğalırdım

bana değerdiniz / hissetmezdiniz

ben... tırnak arası kirleriniz....

III

kolay olurdu adınızı koymak

gezindiğiniz gönüllerde

hiç kullanmadığınız / ellenmemiş

üç harfi bana verseydiniz...