Temaşa

Beni ne zaman unutsan bu şehirde

Sessiz rüyalar aralanır

Halelleri yoklanır gecenin

Yalnızlık uyanır içimde

Kuş uçmaz kervan geçmez

-Uzaklar-

Öper gözlerimden sessizce

Çizer yaslı göğün gövdesini

Uçurum arayan yıldızlar

Yalnızlığı büyütür yollar

-Öyle uzak ki içim

Bu yüzden hep fizanda uyanır gözlerim-

Görünmez suretine bürünür

-Ücra mecra-

İçtenliğini bilmediğin boşluk

Konar göçmez

Tanrıdan yadigâr

Kışladığım kader

Hükümranın duru eğnisinde

Pusulaya gelmez

Bu kalp durdukça bende

İçinden geçtiğim bir nebze soluk an

Zehri sayıklayan

Hangi hülyaya dalsam

Kâbus güncesi

Uyuyamam

Efkârına demli

Karanlığı giyen seyyah

Tecride tanık yüz

İmanla günah işlemiş

Çeker sessiz sedasız mesafelere tetiği

Esamesi silik esatiri vurur

Tenha bir şiir üstüne yığılır kalırım