Temmuz Fotoğrafı

*

belki yine

gün batarken konuşuruz İstanbul'u

ne varsa dökülür eteklerimizden

ne demlenmişse

acılardan ve aşklardan geçmiş

göl boyunca uçan turnaların kanatlarından süzülen

aynı gökyüzü altında uyuyan çocukların

ve kadınların umutlarından

leblebi tozuna, mor ayakkabıya ve bir çok anıya dair

göz kenarlarında biriken çizgilerden

saçlarına dokunmak gibi yılların

dudaklarına ve ipekten alnına

ölmeyen ne varsa duvarlara çarptığında

ne varsa üstü çizilmiş kuyulardan

kelebek kanatlarına savrulan zamanın

ve şehirlerin en yaralı yüreğinden

gömülmüş bir ırmak yalnızlığına

*

ondokuztemmuzikibinonsekiz&istanbul