Tende Gece

bir aşerişi sevda yaşarım

bu elde

yükünü almış bir damla

dudağını ıslatır toprağın

"yok" luk

bir duvar örer gökyüzüne

uçuşur orada

dalgalı

ağır kanatlı

gölgeler

gündüz yarasalarının

uğultulu çığlıkları sızar

duvarın gözlerinden

kutsanmış ten işçilerinin

ter kokularına boğulur

kulaklarım

duyamaz olurum

diri yıkayıcıların sürdükleri

yılan yağı kremlerini

yağmur

yükünü almış

bir damla ışıkla

yağar düşüme

gecikmiş bir çocuk

ıslak toprak serper üzerime

*dudağının sağ altında*

bir uçuk çıkar toprağın

oradan öperim

bir yalım ağıt düşer içime

geceye gök-yüzünün

alev saçlarını çözerim