Tenha Bekleyişler

Karanlığın şifresi varmı dır?

Ya da yalnızlığın denklemi?

Çokça bakışsak anlarmıyız birbirimizi?

Çöl sessizliğinde kör olmak gibi,

Tenha bekleyişler

Çözüm olur mu içimizdeki kimsesizliğe

Uzak kıyıların köpük köpük kayalara vuruşu

Ne kadar sürer ki acı bir kahvenin hatırı?

Ya da hangi unutuluş fincanda kalan telve kadar acı

Git gide gözden ırarken anılar

Bir inme misali çöker yüreğe

Oturursun yorgun bezgin zamanın gölgesinde

Silmek istemezsin,

Ağzının kenarında kalmış aşk kırıntılarını

Gümüş bir bıçakla kesersin öfkeni

Yosunsu bir tat bırakır dilinde söyleyemediklerin

Sustukça boğumlanır kelimeler, yutkunamazsın

Kendini yasaklar düşlemeye bile korktuğun duygular

Yasaklar, hayallerin ve sen kalakalırsın

Cevabı olmayan sorulardadır belirsizliğin

Postacı hiç uğramamış kapına

Yolladığın her mektup kişiye özel yazılmış

Gideceği yer ve pul yapışmış

Gönderen kısmını boş bırakmışsın

Adresini vermemişsin yüreğinin

Geleneğin doğrultusunda,

Kafes örmüşsün özgürlüğe

Hala bulamamışsın aradığın kimliği

Sen şimdi zaman boşluğundasın

Boşa geçmiş ömrün ikindileri

Akşam saatlerini doldurma çabasındasın