Teninle Renkleniyorum

kapatmışsın gözlerini

orada öyle çırılçıplak...

gecede ay karanlık

sözler tükenmiş

fısıldanmış seni seviyorumlar

bir aralık.

sorgusuz vermişim gözlerimi sana

sus pus olmuş yastık

sen utanır gibi kapatmışsın ellerini yüzüne

yıldızlar kör, rüzgar fırtına,kızılımsı bir ışık...

kırılgan bir ses olmuş zaman,

altımızda kayıp giden beyaza inat,

küskün az biraz

şikayeti kendi yalnızlığına vurmuş.

bitmez akışkan bir gece

teninde yeni yetme bir dokunuş nefesim

boynun öylemesine ıslak,

dudaklarımda doyumsuz bir korkaklık...

ince bir çizgi sabahın geceyle öpüşmesi

arada birbirine muhalif renkler belirmiş,

iki ten, iki nefes, iki ateşle başlayan her şey

sonra birleşmiş, ikiden bir olmuş.

açmışım gözlerimi

koynumda sakin bir çıplaklık,

anadan üryan, biraz utangaç bir esneme,

yüzlerimizde yaramaz bir gülümseme,

kaplamış odayı hınzır bir bilmece.

renklenmişim teninle...