Terk Edişim Yakın
bırakın akıldan uzak muhal halleri
bundan mütellevid sinirim yapıştı tenime
sakın sorgulamayın
köşeye kıvrılıp yatayım
çekin yüzsüz, yırtık basma perdeleri
tozlu asık camların yüzüne, yüzüne
zaten odayı terk edişim yakın
kanma sakın dillerde aşk olan edalı güllerin
kapı önlerine geçit vermemesine
duvarlarda yığılı dişil taşlar yer ile yeksan
birikmiş derz aralarına pasaklı ,tasalar
dik dursa da beyhude
yürünmüyor hayat yolunda
kimsenin üzerine basmadan
zaten mahalleyi terk edişim yakın
istifra ettiren kambur zaman
bunca çılgın itham neden
eden bulur evvelinden
bir avuçluk topraktan
çıkarma hıncını sen
toprak ıslak,
toprak çürümüş
daha ilk yağmurda
cıvık cıvık insan
yastık altı sesler sıkışmış
zılgıtlar, küfürler , tren sirenleri ,fahişenin çığlığı
parçalanmış dimağı her ve hiç intifada
zaten şehri terk edişim yakın
biteviye kurnasını yılan yalar
tespihe dizi dizi dizerler
yalan sözleri
gardım açık
sırcı yastıklar bilirler kafamı yastıklara gömüp
beyazlara gizlice kara şiirler karaladığımı
sonrasında, ateşimde yakıp
alevin endamına ağladığımı
siz farkına varamadınız hiç benim yazdıklarımı
zaten şiirleri terk edişim yakın