Terk-i Diyar Ederim Sensizlikte
Kalemimin ucunda damla damla dökülüyorsun tümcelerime
Sonra da hecelerime,
Gelişinde zikrediyor harflerim
Anmak için seni aşk dilinde...
//Gece saklar seni... //
Ah! Gece neyi saklarsın böyle gizemine?
Kim bilir... Hangi aş/ı/klar hayat bulur,
Hangi aş/ı/klar son bulur sende
Söyle kaç aş/ı/k yetim kaldı; kaç aşk alıp götürdün sessizliğinde...
Söyle!
C/anım yanıyor...
D/uyuyor musun?
Bu şehir sen kokuyor sokak sokak,
Sensiz kanıyor, ağlıyor bu şehir.
İzini sürüyorum ıslak soğuk caddelerinde şehrinin
Muammalarım üzerimde kara leke gibi
Dokunmak istiyorum,
Dokunamıyorum!
Yasak mısın? Tenime...
Makamsız kan damlayan namelerinde sözlerine
Ağlıyor bak bir bulut, yalnızlığa kelepçeli, gözleri de
Yakmalı vuslatsız özlemleri
Açtım düş kollarıma,
Depremler misali yüreğime düş.
Çölleştim hadi dökül yağmur damlası gibi
Düş d/üşüme,
C/anıma,
Zikrime ve
Fikrime...
Saklarım çatlamış dudak y/aralarımında özlemini
Gözlerim lal olurken gidişinin derin çukurlarında
Nar-ı çiçeğinin kokusunda özlerim seni...
Şimdi düşmek istiyorum gözlerine.
Ötesi yoksa olmasın ne çıkar
Y/ansın yürek, yansın
Y/ansın yansında en çok bu kadar yazılsın satırlarda
Gecenin gizemine saklı kalsın gerisi de.
Ve aşkın masalı yeniden yazılmaya başlanırken
Süre gelen masalları koynunda saklayıp şair
Yaralı yüreğinin kabuklaştığı andı
Kanasa da derinde yara izleri...
Şiirin çiçeğine ithafen...