Teşbih-i Beliğ (aşk)

Saclarina gunesin adini verdim

Kahverengi gozlerin yosun yesiliydi

Yoksul beyinler arasinda bilim adamiydin sen

Yasaklarinin yasa

dogrularinin sevap oldugu bir boyuttu benimki

Suskunluguna kelimelerimi dizdim

derken bir kitap oldun hani okudugunda hayatini degistiren

Koca dev bir adamdin sen tebessumu tezler yazdiracak

kutuphaneye sigamayacak da hani

bilgisayarin hafiza karti bile almayacak...

Simdi sanki koca bir asir gecti de ben unuttum dudaklarinin ardinda ne oldugunu

Gulme simdi sevgili

gittiginde ben bende miydim ki

gulusunu gorebilsin gozlerim?

Sen sustugunda kulagimda resitaller veriyordu sozcuklerin

her bir hecesine oktavlar yukledim unuttum sesini

Sen gittiginde yani gittigini anladigimda dogrular da gitti bilgiler de

Bir yol vardi

yolcu vardi

ben vardim gozleri kapali resimler yapan ve sen

ugruna kimligimi veridigim

Simdi ne tur oldugunu bilmedigim bir seride paralel iki nokta gibiyim

sen beni virgulde biraktin

ben parantez icinde

bir soru isaretiyim...